Μουσείο

Το “Μουσείο Ανδρέα Συγγρού” όπως ονομάζεται, άρχισε να λειτουργεί ως  εκπαιδευτική Μονάδα το 1912.

 

Περιέχει 1660 προπλάσματα αφροδισίων και δερματικών νόσων που κατασκευάσθηκαν από τον  ίδιο τον Γ.Ο. Φωτεινό αρχικά και από ειδικά εκπαιδευμένους τεχνίτες αργότερα.Βρισκόμενος στο Παρίσι ο Γ.Ο. Φωτεινός για σπουδές (1902-1905) θέλησε να εκπαιδευθεί ο ίδιος επί πλέον και στην κατασκευή προπλασμάτων, κατανοώντας τη μεγάλη σημασία της οπτικής εικόνας και της οπτικής μνήμης στην διδασκαλία και στην εκμάθηση της Δερματολογίας Αφροδισιολογίας με την τεράστια ποικιλία μορφολογικών παραλλαγών Απέδιδε και ορθά, μεγάλη σημασία στην ακριβή απεικόνιση του αντικειμένου.

Για την επιτυχία στην εκπαίδευση αυτή χρειαζόταν συνδυασμός ιατρικής γνώσης, ειδικής τεχνικής εκπαίδευσης και ταλέντου, ίσως και πείσμα. Το τελευταίο χρειάστηκε στον Καθηγητή Γ.Ο. Φωτεινό, γιατί ο περίφημος Βαreta, κατασκευαστής των προπλασμάτων του Μουσείου St. Louis των Παρισίων αρνήθηκε με επιμονή να τον βοηθήσει στην εκπαίδευσή του αυτή.

 

Στο Βερολίνο όμως, όπου μετέβη αργότερα, έπεισε, με την υποστήριξη του Καθηγητού Lassar τον κατασκευαστή προπλασμάτων του Μουσείου της Πανεπιστημιακής Κλινικής του Βερολίνου, γλύπτη Kasten, να αναλάβει αποτελεσματικά την διδασκαλία του στο πεδίο αυτό. Στο VII Διεθνές Συνέδριο Δερματολογίας (Ρώμη 1912), παρουσίασε 24 προπλάσματα που αφορούσαν κυρίως αποτελέσματα θεραπείας με αρσενικό.  Τότε σχεδόν άρχισε να εφαρμόζεται το φάρμακο αυτό.

 

Ο καθηγητής Γ.Ο. Φωτεινός εδώρησε το 1913 στην Στρατιωτική Σχολή των Παρισίων Val-de-Grace (Διευθυντής Μ. Mignon) μετά από παράκληση του αρχιάτρου Αnand - αρχηγού της στρατιωτικής υγειονομικής αποστολής στην Ελλάδα - 6 - προπλάσματα που αφορούσαν μαχητές-στρατιώτες της πολιορκίας του Μπιζανίου με κρυοπαγήματα, τραύματα κλπ.

 

Τούτα εξετέθηκαν μόνιμα στο μουσείο της παραπάνω Σχολής. Συνέγραψε επίσης το 1907 πραγματεία με τίτλο: “Die Bedeutung νon Wachsabdrucken (moulages) fur Dermatologie υnd Syphilis nebst einer ausfurlichen Beschreibung ihner Herstellung” που αναφερόταν στην θεωρία και στην πράξη της κατασκευής προπλασμάτων.

 

Η πραγματεία αυτή δημοσιεύθηκε στο Dermatologische Zeitschrift Bd XIV (1907) και προλογίζεται από τον Καθηγητή Ο. Lassar.

 

Το Μουσείο δεν χρησιμοποιείται σήμερα για εκπαιδευτικούς σκοπούς, γιατί εφαρμόζονται τα σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα εκπαιδεύσεως.

 

Συντηρείται όμως με μεγάλη φροντίδα και εξακολουθεί να δέχεται επισκέψεις από μετεκπαιδευόμενους γιατρούς, μαθητές, πολίτες κλπ.